Er is weer wat gebeurt in mijn hondenleventje.
Het begon allemaal in 2005.
Ik was samen met mijn baasje gaan wandelen in het bos bij ons. Ik had de lange les aangekregen, dan kon ik lekker ver lopen en snuffelen. We waren al een half uurtje aan het wandelen tot ik een vrouw met een ander hond zag. Mijn baasje had hem nog niet gezien. Het was een grote herder. Toen mijn baasje hem ook had gezien nam hij mijn les kort vast en we liepen samen rustig voorbij de hond en zijn vrouwtje. Tot plots die hond achter mij kwam. Mijn baasje was zo geschrokken dat de les op de grond viel en ik kon gaan lopen. Ik liep zohard ik kon maar de herder bleef mij volgen. Toen hoorde ik de vrouw roepen en kwam ze naar haar hond en nam hem mee. Ze verontschuldigde zich bij mijn baasje en keek eens snel naar mij en verdween dan terug.
Het is iets dat ik nooit vergeet, ik was echt bang dat ik gebeten ging worden en ik wou niet vechten! Het was een verschrikkelijke gebeurtenis. Maar toen ik tuis kwam na dat ongeval werd ik onmiddellijk overladen met aaikes en knuffels.
Het tweede dat ik wilde vertellen vond een jaartje later plaats.
Toen ik buiten kwam met mijn bazinnetje stond er plots een grote Tervuerense herder op straat. Toen mijn bazinnetje ernaartoe ging liep hij weg. Dan zijn we verder gelopen en toen we op het hoekje van de straat kwamen kwam hij terug af. De straat waar we stonden was een drukke straat waar veel blinkende dozen met vier wielen onder voorbij razen. Maar die moesten allemaal stoppen omdat meneer de herder niet van de straat wilde gaan. Mijn bazinnetje dacht dat het misschien een verloren dier kon zijn omdat hij er zo onverzorgd uitzag. Uiteindelijk kwam hij van de straat en kwam hij naar ons. Hij stak zijn oren naar boven, zijn staart in de lucht en maakte zich erg groot. Omdat ik wist uit het vorige voorval wat dat kon betekenen, deed ik dat ook ( in plaats van weg te lopen). Maar plots hapte hij naar me en daar schrok ik en mijn bazinnetje erg van waardoor ze heel luid riep: HELA, DOMME HOND! GA WEG! De herder schrok erg en liep naar het eind van de straat. Daar stonden zijn baasje te wachten. Wat voor baasjes dat waren weet ik niet. Maar ik weet wel dat ze hun hond beter hadden moeten opvoeden en dat ze hem zelf hadden mogen komen halen, in plaats van dat wij hem weg joegen! Mijn bazinnetje riep nu wel domme hond maar eigenlijk kon die hond er niet veel aan doen. Hij wist helemaal niet wat hij mag of kan doen. Daarom denk ik dat mensen met elke hond best naar de hondenschool gaan want daar heb ook ik leren omgaan met andere honden en mijn schrik wat meer leren overwinnen.
Nu ben ik nog een beetje bang van andere honden als ik ze tegen kom. Maar ik laat het hen niet zien. Ik loop hen voorbij zonder naar hen te kijken en dan kijken ze misschien ook niet naar mij (of dat hoop ik toch).
Nu ben ik klaar met mijn spannende avonturen van deze keer.
Ik kijk verder uit om er nog meer te vertellen.
Groetjes, Cartouche.
]]>
Hoi.